Największą szansą na zagospodarowanie dużej ilości ubocznych produktów spalania jest ich wykorzystanie w wielu dziedzinach geotechniki. Powszechnie znane są technologie zastosowania mieszaniny popiołowo-żużlowej do rekultywacji i makroniwelacji terenu, budowy pól golfowych, wałów przeciwpowodziowych, składowisk odpadów, powierzchniowego uszczelniania podłoży, iniekcji gruntowych, kolumn i pali, mieszanek samopoziomujących do wypełniania wykopów, nasypów i podbudów drogowych.

Już w 2020 r. możemy mieć o ponad 30 proc. mniej węgla, co jest groźne m.in. dla elektrowni.

Według Rzeczpospolitej udokumentowane zasoby bilansowe (czyli potencjalnie nadające się do eksploatacji) węgla kamiennego w Polsce wynoszą 42 mld ton. Gdy mówimy o węglu przemysłowym – mamy go 5 mld ton, co stanowi 1,15 proc. zasobów światowych szacowanych na 430 mld ton, łącznie zaś z węglem brunatnym to 847 mld ton. Jednak zagospodarowane złoża to 3 mld ton, co oznacza, że skończą się za ok. 30 lat.

Wytwarzanie energii elektrycznej w elektrowniach opalanych węglem powoduje powstanie stałych produktów spalania.
Uboczne Produkty Spalania (UPS) potwierdziły już w historii kraju i Europy wielokrotnie swoją jakość jako niezwykle cenny produkt.

Znawcy tematu pokusili się nawet na sformułowanie tezy nieco żartobliwej, iż energetyka produkuje „niebezpieczny prąd”, oraz bezpieczny i cenny materiał, jakim jest popiół lotny.
Polskie elektrownie i elektrociepłownie zawodowe wytwarzają rocznie 15 mln ton ubocznych produktów spalania. Zagospodarowują rocznie około 75%.

Ubocznymi produktami spalania (UPS) nazywane są stałe produkty, powstałe w trakcie przemiany energii chemicznej paliw w energię cieplną w elektrowniach
i elektrociepłowniach. W zależności od rodzaju paliwa, warunków spalania, rodzaju palenisk ich postać i właściwości są różne.

Największą grupę stanowią UPS powstałe ze spalania paliw stałych, głównie węgli kamiennych i brunatnych. Do niedawna dominującym paliwem w energetyce były jednorodne paliwa stałe, pochodzące z kopalin naturalnych – węgiel kamienny i brunatny.

Elektrownie prawdopodobnie otrzymają dodatkowe uprawnienia do emisji dwutlenku węgla - powiedział PAP minister skarbu Aleksander Grad.

Zaznaczył jednak, że jeszcze w tej sprawie trwają rozmowy z ministrem środowiska Maciejem Nowickim.
"Minister środowiska zaproponował nowe rozwiązanie dotyczące przesunięć limitów CO2. Jest ono ciekawe i warte rozważenia. Decyzja w tej sprawie zapadnie jednak dopiero na Radzie Ministrów" - powiedział szef resortu skarbu.

Udział Zespołu Elektrowni Dolna Odra SA w krajowym rynku energii elektrycznej kształtuje się na poziomie ok. 5%.

Z zainstalowaną mocą elektryczną 1972 MWe ZEDO SA należy do grupy największych elektrowni systemowych w Polsce. Moc cieplna ZEDO SA wynosi 763 MWt, udział w lokalnym rynku ciepła ok. 80%.

Poziom promieniotwórczości popiołów jest wyższy od stężeń spotykanych w glebach, a zbliżony lub niższy od stężeń dla niektórych skał, np. granitów, sjenitów.

Promieniotwórczość w popiołach i żużlach elektrownianych wywołana jest głównie obecnością trzech pierwiastków: izotopu potasu K-40, radu Ra-226 i toru Th-228.
Średnie stężenia pierwiastków naturalnie promieniotwórczych UPS kształtują się na poziomie:
 dla popiołów: K-40 –669- Bq/kg, Ra-226 – 124 Bq/kg i Th-228 – 89 Bq/kg,
 dla żużli: odpowiednio 539,- 95 i 70 Bq/kg.

Szerokie możliwości zagospodarowywania UPS uwarunkowane są podstawowymi aktami prawnymi.

Najważniejsze akty prawne

• Ustawa o odpadach z dnia 27.04.2001 r. (Dz. U. Nr 62, poz. 628);

Zastosowanie UPS w betonach jest obecnie podstawowym sposobem ich zagospodarowania w Europie. Stąd doświadczenia w tym zakresie są liczne i bogate.

Każdego roku w Europie używa się około 5 milionów ton popiołu lotnego jako dodatku do betonu zastępującego część cementu niezbędnego do produkcji betonu. Ponieważ to zastosowanie stanowi źródło najwyższej wartości dodanej dla popiołu lotnego, w niektórych krajach do produkcji betonu używa się znacznie ponad 30% całości produkowanego tam popiołu lotnego (aż do 100%).

Pomysł wykorzystania popiołów i żużli w drogownictwie zrodził się kilkadziesiąt lat temu w Europie Zachodniej, gdzie szeroko rozumiana ochrona środowiska i rachunek ekonomiczny sprawiły, że z pozoru bezwartościowy materiał odpadowy z energetyki stał się materiałem budowlanym stanowiącym alternatywę rozwiązań tradycyjnych.

Rosnący gwałtownie stopień zanieczyszczenia środowiska naturalnego, kurczące się zasoby bogactw naturalnych i coraz większa ilość miejsc na ziemi z trwale zdegradowanym środowiskiem przyrodniczym przyczyniły się do nowego spojrzenia na rzeczywistą rolę działalności gospodarczej człowieka w procesach degradacji jak i kształtowania środowiska naturalnego.

W niektórych krajach członkowskich Unii Europejskiej wraz z węglem wspólspalane są w specjalnych warunkach takie paliwa jak biomasa, osady ze ścieków komunalnych, osady z papierni, koks porafinacyjny czy praktycznie bezpopiołowe paliwa płynne czy gazowe. Inne kraje europejskie mają rozpocząć współspalanie w przyszłości.