Organ państwowy - wyodrębniona organizacyjnie część aparatu państwowego.
Wypełnia określone zadania i stosownie do nich jest zorganizowany i wyposażony w kompetencje. Może mieć charakter kolegialny lub jednoosobowy. Tworzony jest w drodze ustawy. Organ państwa to wyodrębniona organizacyjnie przez prawo osoba fizyczna lub grupa takich osób, posiadających własne kompetencje, możliwości podejmowania działań władczych oraz charakteryzująca się swoistymi formami działania.
Klasyfikacja organów państwa:
Klasyfikacje organów państwowych oparte są one na następujących kryteriach:
- Liczby osób tworzących dany organ (jednoosobowe, kolegialne),
- Kompetencji terytorialnej (organy centralne, lokalne),
- Trybu powoływania organów (organy z wyboru, nominacji, kooptacji),
- Rodzaju ich kompetencji (organy prawodawcze, wykonawcze, sądowe, kontrolne)
Podział ze względu na kompetencję terytorialną:
- Naczelne,
- Centralne,
- Terenowe
Rząd - naczelny, wyodrębniony organ w zakresie władzy wykonawczej, kierujący całym aparatem państwowym i zapewniający jednolitość jego działania na podstawie istniejącego prawa, powołany przez parlament. Rząd składa się z ministrów oraz ministrów bez teki i premiera. Ponosi odpowiedzialność przed parlamentem i musi ustąpić, jeżeli zostanie mu wyrażone wotum nieufności. W rzeczywistości rząd jest zależny od partyjnej większości w parlamencie, nie od głowy państwa. Do głównych zadań rządu należy: wykonywanie ustaw, kierowanie aparatem administracyjnym, występowanie z inicjatywą ustawodawczą, opracowywanie i realizacja budżetu państwa oraz polityki zagranicznej. Trwałość rządu zależy od tego, ile partii politycznych bierze udział w jego tworzeniu oraz jaką wielkością dysponuje w parlamencie.
Premier - [fr. premier ‘pierwszy’], szef rządu, nazywany także kanclerzem (Niemcy, Austria); powołuje go głowa państwa lub parlament; w Polsce zwyczajowy tytuł prezesa Rady Ministrów; powoływany przez prezydenta; jako 1-osobowy naczelny organ państwa ponosi odpowiedzialność polityczną przed sejmem (wotum nieufności) i odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu. Obecnie funkcję premiera pełni Donald Tusk
Ministerstwa - instytucja, za pomocą której minister kieruje resortem, tj. wyodrębnionym organizacyjnie działem administracji publicznej, oraz sprawuje funkcje nacz. organu tej administracji. W Polsce funkcjonują:
• Ministerstwo Edukacji Narodowej
• Ministerstwo Finansów
• Ministerstwo Gospodarki
• Ministerstwo Infrastruktury
• Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
• Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
• Ministerstwo Obrony Narodowej
• Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej
• Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi
• Ministerstwo Rozwoju Regionalnego
• Ministerstwo Skarbu Państwa
• Ministerstwo Sportu i Turystyki
• Ministerstwo Sprawiedliwości
• Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
• Ministerstwo Spraw Zagranicznych
• Ministerstwo Środowiska
• Ministerstwo Zdrowia
Zachodniopomorski Urząd Wojewódzki
Wojewoda to:
1. przedstawiciel Rady Ministrów w województwie,
2. zwierzchnik zespolonej administracji rządowej,
3. organ nadzoru nad jednostkami samorządu terytorialnego,
4. organ wyższego stopnia w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią,
5. reprezentant Skarb Państwa, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
www.szczecin.uw.gov.pl
Sejmik Samorządowy Województwa Zachodniopomorskiego - organ stanowiący i kontrolny samorządu Województwa Zachodniopomorskiego z siedzibą Szczecinie. Istnieje od 1998 r. i w jego skład wchodzą radni wybierani w województwie zachodniopomorskim w wyborach bezpośrednich na kadencje trwające 4 lata. Aktualna III Kadencja Sejmiku trwa od 2006 do 2010 roku. Przewodniczącym Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego jest Olgierd Geblewicz, Marszałkiem Województwa Zachodniopomorskiego jest Władysław Husejko.
http://www.sejmik-zachodniopomorskie.pl/
http://www.wzp.pl/umwzp/marszalek/marszalek.htm
Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego - stanowi wyodrębniony organizacyjnie zespół ludzi i środków, powołany do realizacji kompetencji Zarządu, w tym w szczególności Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego. Siedzibą Urzędu jest miasto Szczecin. Urząd działa na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa (t. jedn. Dz. U . z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, ze zm.) oraz Statutu Województwa Zachodniopomorskiego , natomiast szczegółową organizację i zasady funkcjonowania Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego i zadania jego poszczególnych komórek organizacyjnych ustala Regulamin Organizacyjny.
Prezydent Miasta Szczecin – Piotr Krzystek radca prawny, manager, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego. Urodził się 5 lutego 1973 roku, swoje życie związał ze Szczecinem, a pracę ze służbą publiczną.
Urząd Miasta Szczecin - Urząd Miasta jest jednostką budżetową i organizacyjną Miasta, przy pomocy, której Prezydent wykonuje zadania z zakresu administracji publicznej, wynikające z zadań własnych Miasta, zadań zleconych z mocy ustaw lub przejętych przez Miasto w wyniku porozumień z organami administracji rządowej i samorządowej.
Tak najogólniej i bardzo oficjalnie można określić zadania Urzędu, jednak przede wszystkim ma on być – i do tego dążą wszyscy pracujący tu urzędnicy - miejscem przyjaznym i otwartym dla wszystkich mieszkańców Szczecina.
www.szczecin.pl
Powiat - jednostka samorządu terytorialnego II stopnia i podziału administracyjnego, obejmująca część obszaru województwa. Ich funkcjonowanie reguluje ustawa z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym.
Powiaty ogółem 21:
1. Świnoujście
2. Kamieński
3. Gryficki
4. Kołobrzeski
5. Koszaliński
6. Sławieński
7. Białogardzki
8. Świdwiński
9. Łobeski
10. Goleniowski
11. Policki
12. Gryficki
13. Pyrzycki
14. Stargardzki
15. Myśliborski
16. Choszczeński
17. Drawski
18. Wałecki
19. Szczecinecki
20. Szczecin
21. Koszalin
Gmina - to wspólnota samorządowa mieszkańców na odpowiednim terytorium. Może występować również jako jednostka samorządu specjalnego np. gmina wyznaniowa, gmina szkolna.
Gminy ogółem: 114
Władzę ustawodawczą na mocy Konstytucji III RP sprawują Sejm i Senat. Dwuizbowy parlament został przywrócony w 1989 r. Tylko w dwóch okresach funkcjonował w Polsce parlament jednoizbowy. Mowa tutaj o latach 1919 – 1922, oraz o okresie 1944 – 1989.
W skład Sejmu wchodzi 460 posłów, którzy są wybierani w toku pięcioprzymiotnikowych wyborów (powszechnych, tajnych, równych, proporcjonalnych i bezpośrednich). Kandydatem do Sejmu, może być każdy obywatel polski, który ukończył 21 rok życia.
Senat składa się natomiast ze 100 senatorów, wybranych w wyborach powszechnych, tajnych i bezpośrednich. Kandydat na stanowisko senatora Rzeczpospolitej, winien mieć 30 lat i pełnię praw obywatelskich.
Zasiadający w parlamencie RP – posłowie i senatorowie, są uważani za reprezentantów narodu. Obie izby mają taką samą kadencję (kadencja Senatu kończy się wraz z kadencją niższej izby parlamentu, czyli Sejmu; skrócenie kadencji Sejmu, powoduje skrócenie kadencji Senatu). Wybory do Sejmu u Senatu odbywają się w tym samym dniu.
Prezydent Rzeczypospolitej jest wybierany w wyborach powszechnych na pięcioletnią kadencję i może być ponownie wybrany tylko raz. Bierne prawo wyborcze przysługuje wszystkim obywatelom Rzeczypospolitej Polskiej, którzy ukończyli 35 lat, nie są pozbawieni praw wyborczych do Sejmu i zbiorą przynajmniej 100 tysięcy podpisów osób popierających ich kandydaturę. Kadencja prezydenta rozpoczyna się w dniu złożenia przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym według roty wyznaczonej w Konstytucji.
Głównym zadaniem prezydenta jest reprezentowanie kraju na forum międzynarodowym. Jest także zwierzchnikiem sił zbrojnych oraz szefem rządu złożonego z ministrów i premiera. Może wydawać rozporządzenia i zarządzenia, skrócić kadencje sejmu. Decyduje także o wprowadzaniu stanu wojennego.
Prawo dostępu do informacji publicznej ma zasadnicze znaczenie we współczesnym państwie demokratycznym, którego jedna z cech jest silne, zorganizowane i świadome swoich prawa społeczeństwo obywatelskie. Wzrost świadomości obywatelskiej powoduje, iż osoby, które są adresatami praw w zakresie edukacji, kultury oraz wielu innych aspektów życia coraz intensywniej dochodzą ich realizacji oraz poszukują instrumentów umożliwiających im kontrolowanie instytucji publicznych w zakresie wykonywania zadań przewidzianych w prawie i sposobie wydatkowania pieniędzy publicznych, które pochodzą z ich podatków.
Zasady dostępu do informacji publicznej w Polsce reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. W celu zapoznania się z ta ustawą musimy zajrzeć do oficjalnego publikatora, którym w Rzeczypospolitej Polskiej jest Dziennik Ustaw, a konkretnie do numeru 112 Dziennika Ustaw z 2001 roku, w którym niniejsza ustawa zawarta jest pod pozycja 1198.
http://www.opc.uj.edu.pl/broszury/Jacek_Borek_informacja_publiczna.pdf
http://www.informacjapubliczna.org.pl/
Opracowała: Małgorzata Polaczuk